खूप खूप कळलाय
प्रत्येक गोष्टीत जणू मज
बाबा माझा दिसलाय
ती पुस्तकाची अलमारी
तो टेबलावरचा पेपर
जणू क्षणापूर्वी तो
बाबांनी वाचून ठेवलाय
चहाचा कप हाती घेताना
त्या गप्पा खूप आठवतात
नकळत डोळ्यांमध्ये
विरहाचे अश्रूही साठवतात
.तो चहाचा कप हाती घेत
करणार का पुन्हा गप्पा
या आभासाच्या गोष्टी
क्षणोक्षणी मनी छळतात
तुमच्या खिश्याचा पेन
जपून ठेवलाय फार मी
कधी कधी हाती घेताच
नकळत डोळे वाहतात
नकोसे वाटते आज मज
हे दुनियादारीने केलेले कौतुक
आजही तुमच्या त्या शाबासकीसाठी
मनी जणू वेध असतात
बाबांच्या एका शब्दाने
जग जिंकल्याचा भास होई
त्या प्रेमावाचून जणु
आयुष्याला अर्थ नाही
क्षितिज वाटावे कमी
असे अथांग विश्व माझे
आठवणी त्यांचा नेहमी
माझ्या सोबत राही
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा