बा भीम

बा भीमा,
तुझ्या मताचे पाच लोक
आजही भेटलेच नाही
स्वार्था पलिकडे त्यांना
आजही समाज दिसला नाही
गिळत आहे लाचारीचे
ते दोन तुकडे फक्त
चळवळ विकणार्या या शहाण्यांना
आज चळवळीचेही भान नाही

बा भीमा,
रात्रंदिवस जागून
उभारलेली ती लेखणीची चळवळ आता
मतभेदात विखुरली केव्हाचीच
तू म्हट्ले शिका, संघटीत व्हा,संघर्ष करा
पण आम्ही शिकलो,
संघटीत व्हायचे विसरून
आम्ही आपसात संघर्ष करु लागलो
आज ही गावात आमच्या
महारवाडाच म्हणतात आपल्या वस्तीला
केली जातात अत्याचार आयबहिणीवर
अन घडवून आणले जाते
खैर्लाँजलीसारखे कांड

बा भीमा,
निवडणूका आल्या की दिले जाते
पोरांच्या हाती व्यसनाचे अवजारे
दोन पैश्यासाठी आपलीच माणसे देतात
आपल्याच माणसाविरुद्ध वाईट नारे
वैरवाचे संबंध छान पार पडतात हे
वेळ येताच करतात
एकमेकांवर दगडाचे ही मारे

बा भिमा,
तू म्हटले
शासनकर्ती जमात व्हा
पण पार वाट यांनी लावली
या अनमोल शब्दाची
आपला व्यक्ती राहिला उभा
की त्याला खेचणारे मिळतील
आपलेच क्षनोक्षणी पावलोपावली
काळजी वाटते फार
आपल्या समाजाची
खुप भोडा समाज आहे आपला
जय भिम म्हटले कोणी
कीं अभिमान वाटतो
तूझे लेकरे असण्याची

बा भिमा,
इतकेच वाटते की,
हे झोपलेली जागी माणसे व्हावे
आपसातील मतभेद विसरावे
पुन्हा विखुरलेले क्रांतीचे सुर जुळावे
अन्यायवीरुद्ध सर्वानी पेटून उठावे